Афв ҳақида

Афв этиш институти ҳақидаги пленум қарорини ўқиб, фуқароларимиз орасида бу тушунча билан боғлиқ кенг тарқалган бир янглишмовчиликка эътибор қаратгим келди. Кўпчилик афв этилишни инсоннинг тўлиқ оқланиши ёки жиноят содир этилганлик фактининг бутунлай йўққа чиқиши деб ўйларкан. Аслида эса, афв этиш - маҳкумни жазодан тўлиқ ёки қисман озод қилувчи, жазони енгилроғи билан алмаштирувчи ёхуд судланганликни олиб ташловчи инсонпарварлик актидир. Яъни, қилмишга берилган ҳуқуқий баҳо ва жиноят факти тарихда қолади, шунчаки давлат айбдорга ўз ҳаётини ўнглаб олиши учун яна бир бор беғараз имконият тақдим этади.Бу жараённинг яна бир ўзига хос, кўпчилик эътибор қилмайдиган жиҳати шундаки, афв этиш фақатгина маҳкум томонидан ёзилган илтимоснома асосидагина амалга ошмайди. Қонунчилигимизга кўра, Ўзбекистон Республикаси Президенти ўз ташаббуси ва ихтиёрига кўра, ҳеч қандай илтимоснома бор-йўқлигидан қатъи назар, исталган маҳкумни ёхуд жазони ўтаб бўлган шахсни афв этиш ваколатига эга. Бу қоида инсонпарварлик тамойилининг нақадар кенг қамровли эканини, зарур ўринларда давлат раҳбари ортиқча расмиятчиликларсиз ҳам раҳм-шафқат кўрсата олишини англатади.Хулоса қилиб айтганда, афв этиш — қонун устуворлиги ва кечиримлилик ўртасидаги нозик мувозанатдир. У ҳуқуқий оқибатларни енгиллаштирувчи, аммо ўтмишдаги қилмишни инкор этмайдиган олийжаноб қадам ҳисобланади. Жамиятда ҳуқуқий онг ва маданиятни юксалтиришда оқлов ва афв этишнинг мана шундай юридик табиатини тўғри англаш ҳамда уларни бир-биридан фарқлай олиш муҳим аҳамият касб этади.

Yurist_rakursi — Ҳуқуқни амалиёт билан боғлаймиз